Дереник Демирчян “Кто такой армянин?”

Ո՞վ է հայը… Արդյոք մի բան հասկանո՞ւմ եք Հայից…Որքա՜ն տարօրինակ, հանելուկային արարած: Որքա՜ն խաբուսիկ: Երևույթը, ո՛չ ինքը: Բայց և ի՞նչ է ինքը, իր նկարագիրը: Զո՛ւտ աշխատանք. որոնում ես իր ինքնությունը, գտնում, բայց և իսկույն տեսնում ես, որ դա էլ նորից երևույթ էր: Անհանգիստ դեմք ունի, չի թողնում` նկարես: Իր ցեղային պատկերն էլ տարօրինակ է: Թվով, [...]

Ованнес Туманян “Անկեղծ չենք”

Блестящая статья великого армянского писателя, которую “Юсисапайл” считает необходимым напомнить всем: Անկեղծ չենք Երբեք այսքան մեծ չի եղել անկեղծության կարիքն ու կարոտը, ինչպես այսօր, և երբեք այսքան ահռելի չափերով չի հայտնվել կեղծիքը, ինչպես այսօր: Դարավոր կարգերի ու հասկացողությունների հեղաշրջումի օրը, պատմության ահավոր դատաստանի օրը: Մեծ ալեկոծություններն ու ակնկալությունները ամենքին տեղահան են արել, դուրս են բերել [...]

Слово предоставляется Ованнесу Туманяну

Для умеющих читать по-армянски “Юсисапайл” приводит отрывок из  статьи, принадлежащей перу великого писателя Ованнеса Туманяна. Разве то, о чем он пишет, не актуально в нашей сегодняшней жизни?

ՐԱՖՖԻ «ՀԱՅԴՈԻԳՆԵՐ»

Այսօր Օգոսոտոսի 7-ին՝ Նորագույն զինյալ ազատագրական պայքարի նահատակների օրն է <<Ուշադրության հրավիրելով առ այն, որ մարդու իրավունքները անհրաժեշտ է որ պաշտպանվեն օրենքի իշխանությամբ, որպեսզի մարդը, որպես վերջին միջոց, հարկադրված չլինի ապստամբել բռնակալության ու ճնշման դեմ>>:   Մարդու Իրավունքների Համընդհանուր Հռչակագիր, 10 դեկտեմբերի 1948թ.

ԿԱՐԴՈՒՄ Է՝ ՊԱՐՈՒՅՐ ՍԵՎԱԿԸ / Свои произведения читает Паруйр Севак

1.Ապրե՜լ, ապրե՜լ 2.Մի պահ զղջում եմ 3.Հայաստան 4.Վարք մեծաց 5.Լեռնային գիշեր 6.Մոր ձեռքերը 7.Անկեղծ ասած 1.ԱՊՐԵ՜Լ, ԱՊՐԵ՜Լ Ապրե՜լ, ապրե՜լ, այնպե՛ս ապրել, Որ սուրբ հողըդ երբեք չզգա քո ավելորդ ծանրությունը: Ապրե՜լ, ապրե՜լ, այնպե՛ս ապրել, Որ դու ինքդ էլ երբեք չզգաս քո սեփական մանրությունը: ՈՒ թե հանկարծ անպետքություն քեզ համարես, թե ինքըդ քեզ արհամարհես ու համառես, քեզ [...]

Потомки О. Туманяна в Дзехе

Րաֆֆի՝ Ի՞ՆՉ ԿԱՊ ԿԱ ՄԵՐ ԵՎ ՏԱՃԿԱՍՏԱՆԻ ՀԱՅԵՐԻ ՄԵՋ

Ա Մինչև վերջին ռուս-թուրքական պատերազմը, եթե պատահում էր մեր կողմերում մի տաճկաստանցի հայ ֆեսը գլխին, իսկույն «հոսհոս» անունը կպցնում էինք ճակատին և երեսներս շուռ տալիս: Մեր կողմերում մշեցի և վանեցի հայ մշակներին մեր երեխաներն անգամ «կռո» էին կոչում, և շատերը մեզանից հավատացած էին, թե «կռոն» հայ չէ, այլ քրդերի մի որևէ ցեղին է պատկանում:

Թումանյան Հովհաննես՝ ՀԱՅԻ ՈԳԻՆ

Անհատներ կան, որոնք ապրում են և նշանավոր են միայն նրանով, որ մի բարձր պաշտոն ունեն կամ աստիճան: Առեք նրանցից էդ պաշտոնը կամ աստիճանը՝ կտեսնեք՝ օխտը կորածի մինը: Մարդիկ էլ կան, որ առանց իշխանության էլ, թեկուզ նույնիսկ ձախորդության ու հալածանքի մեջ, միշտ երևում են իրենց ինքնուրույն կերպարանքով, ուժով ու շնորհքով: Էդպես են և մարդկային ցեղերը: Պատմությունը [...]

ԱՆԿԵՂԾ ՉԵՆՔ

Երբեք այսքան մեծ չի եղել անկեղծության կարիքն ու կարոտը, ինչպես այսօր, և երբեք այսքան ահռելի չափերով չի հայտնվել կեղծիքը, ինչպես այսօր: Դարավոր կարգերի ու հասկացողությունների հեղաշրջումի օրը, պատմության ահավոր դատաստանի օրը: Մեծ ալեկոծություններն ու ակնկալությունները ամենքին տեղահան են արել, դուրս են բերել իրենց անկյուններից. և ահա -ժողովուրդները իրենց ունեցած ուժերով հրապարակի վրա են:

ՐԱՖՖԻ- «Քրդական Միություն»:

Վահան Տեր-Առաքելյան “Հուշեր Կոմիտասի մասին”

“Վճռական ճակատամարտը” (Հուշեր Կոմիտասի մասին) Հետադարձ ու քննարկու մի հայացք ձգելով Կոմիտասի գիտակցական ուղու վրա, պիտի հավաստել որ նա պատկանում էր, այսպես կոչված, դժբախտ աստղի տակ ծնված մարդկանց թվին:

Մեծն Թումանյանից

ՀԱՅԻ ՑԱՎԸ (Նվեր «Մշակին») Հայը թեև շատ ցավ ունի, Բայց ողջ մեկ չեն նրա համար, Մինն է նրան միայն սիրելի, Նրա հոգուն, խելքին հարմար։ Առեք, ահա, մեր թերթերը. Ամեն տեղից գրում են միշտ, Թե՝ տըգետ է մեր տերտերը, Խիղճը մեռած, բարքն ամբարիշտ։ Ձեռք ես առնում—էլ բան չըկա — Մեր տերտերը ագահ, տըգետ, Մատաղահաս մի աղջկա [...]